NL | EN

Auteur, Illustrator

Yvonne Jagtenberg

Yvonne Jagtenberg

Yvonne Jagtenberg schreef en tekende veel prentenboeken, onder andere over Hondje, Balotje, Arno, Motta, Max van Mars en Mijn wonderlijke oom. Boeken die over de hele wereld aan populariteit winnen en die verhalen over bijzondere dieren, kinderen monsters en ooms.

Yvonne Jagtenberg was een paar jaar werkzaam in de beeldende kunst voordat ze de overstap maakte naar het schrijven en illustreren van kinderboeken. De karakters Arno, Balotje en Hondje (de enige echte) worden wereldwijd omarmd. De boeken van Arno en Balotje zijn in negen talen vertaald en onder meer verschenen in Japan en de Verenigde Staten. In 2002 ontving Jagtenberg het Charlotte Köhlerstipendium voor haar gehele oeuvre. Hondje, de enige echte werd vertaald in het Frans, verkozen tot één van de Best Verzorgde Boeken 2016 én bekroond met het Zilveren Penseel 2016. Op 19 juni ontving Yvonne voor haar boek Mijn wonderlijke oom het Zilveren Penseel 2019.

Het Juryrapport Penselen en Paletten 2019:
‘Het unieke aan Mijn wonderlijke oom is die ene hand die tekst en tekeningen aanstuurde. Zowel de stijl van tekenen als de teksten van Yvonne Jagtenberg zijn los maar trefzeker. Met elkaar laten ze op overtuigende en sprankelende wijze zien hoe bevrijdend het is om te doen wat je het liefste doet, je eigen gevoel, drang of verbeelding volgen. Dat klinkt als een jaren 50-boodschap die in de figuur van monsieur Hulot, de wonderlijke oom, weer helemaal actueel is gemaakt.
Aan de hand van alledaagse situaties is de boodschap speels en impliciet. Een wandeling maken met deze wonderlijke oom wordt automatisch koorddansen op de stoeprand. En een berisping van een agent eindigt in een vrolijke dans. Je zal als kind maar zo’n speelse, inspirerende oom als oppas krijgen. Het boek is in alle opzichten een ode aan de kracht van de verbeelding. Behalve de losse lijnvoering die we van eerder werk kennen, gebruikte Yvonne in dit boek subtiele kleurvlakken die op zichzelf staande personages worden. Zo kan een gebouw ogen krijgen die van alles zien en verandert het schijnsel van de schemerlamp in een veilige hondenmand.
De lichaamstaal van de oom en het neefje op wie hij past, refereert in veel opzichten aan de stomme films van Jacques Tati. En toch is het boek meer dan een biopic. Het is een pleidooi voor vrijheid, voorstellingsvermogen en avontuur. Die maken het leven rijker dan de angstige houding van de ouders. Al deze aspecten bij elkaar maken Mijn wonderlijke oom tot een vrolijk, uitdagend boek dat uitnodigt tot meerdere keren lezen en bekijken. Even tijdloos als de films waarop het gebaseerd is en daardoor ook een aanmoediging om de films van Tati weer eens te kijken.’

Uit het Juryrapport Penselen en Paletten 2016:
‘Hondje, de enige echte vult het gat tussen prentenboeken en leesboeken. Een aanwinst dus en een genot om voor te lezen, zelfs aan kinderen die bang zijn voor honden. Of misschien juist voor hen.’