Juli 2011 - precies 40 jaar geleden werd  het legendarische radioprogramma "Alleen op een eiland - Dagboek van een eilandbewoner" uitgezonden.
De onverkorte Rottumerplaat-tapes. Het is dankzij de nooit eerder uitgezonden voor- en nagesprekken dat we een goede inkijk krijgen in de totstandkoming van een mediaspektakel anno 1971.

Het radioprogramma Alleen op een eiland - Dagboek van een eilandbewoner dat Gé Gouwswaard in 1971 maakte, had een prachtig concept: schrijver woont in totale afzondering op onbewoond eiland. De enige verbinding met de bewoonde wereld is een radioverbinding.

Het onbewoonde eiland werd de zandplaat Rottumerplaat en de schrijvers werden Godfried Bomans en Jan Wolkers. Radiopresentator Willem Ruis zocht vanuit Warffum dagelijks contact met hen. Bomans vond het verschrikkelijk om zeven dagen alleen te zijn, in een tent, met alleen het gekrijs van duizenden meeuwen om zich heen. Wolkers beleefde de week eenzaamheid als een spannend avontuur, ontfermde zich over zieke dieren en vertelde ongegeneerd over zijn avonturen.

De serie, een samenwerkingsverband tussen de AVRO en de VARA, sloeg, in een tijdperk waarin we nog nooit van programma´s als Big Brother of van mobiele telefoons gehoord hadden, in als een bom. De technische verbinding alleen al was een klein wonder en ieder zichzelf respecterend radio- of tv-programma maakte een extra live-verbinding met Rottumerplaat.

Uitgeverij Rubinstein en het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid presenteren met trots de onverkorte Rottumerplaat-tapes. Het is mede dankzij deze nooit eerder uitgezonden voor- en nagesprekken dat we een unieke inkijk krijgen in een mediaspektakel anno 1971.

Alleen op een ijland. Dagboek van een eilandbewoner, een radioprogramma van Gé Gouwswaard werd uitgezonden door de VARA en de AVRO in de zomer van 1971 op Hilversum 2. Een productie in samenwerking met het Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid.

Over de auteurs
Jan Wolkers (1925-2007) was niet alleen een verrassend origineel prozaschrijver en beeldhouwer, maar tevens een meeslepend verteller.

De ouders van Wolkers kwamen uit Amsterdam. Wolkers komt uit een gereformeerd milieu waar hij in zijn tienerjaren afstand van heeft genomen. Wolkers bezocht de mulo, maar moest al snel van school om te helpen in de winkel. Hij was daarna onder andere dierenverzorger in een laboratorium van de Universiteit Leiden, hij was tuinman en schilderde landschappen. In de oorlog dook Wolkers onder. Hij nam les aan de Leidse Schilderacademie, en ook typelessen. Daarbij haalde hij zijn enige diploma. Kort na de bevrijding woonde Wolkers in Parijs.

Wolkers studeerde voor beeldend kunstenaar in Den Haag en Amsterdam. In Amsterdam tot 1953 aan de Rijksacademie van Beeldende Kunsten. In 1954 volgde Wolkers de Internationale Sommerakademie für bildende Kunst te Salzburg. Daarvoor kreeg hij een beurs van het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen. Hij kreeg er les van de Italiaanse beeldhouwer Giacomo Manzù. In 1957 kreeg hij een Franse beurs om bij de Zadkine te studeren in Parijs.

Het grootste literaire succes van Wolkers is de liefdesroman Turks Fruit (1969). Dit boek werd in 1973 door Paul Verhoeven verfilmd, met hoofdrolspelers Rutger Hauer en Monique van de Ven.

De gereformeerde afkomst van Wolkers komt veelvuldig terug in zijn romans. Verder kenmerken zijn romans zich door een grote openheid over seksualiteit; hij was een van de eerste literaire schrijvers die zo ver gingen. De eerste uitgever van Wolkers vond dat er te veel "vieze woorden" in zijn boeken stonden, en dat deze door Wolkers door Latijnse termen vervangen moesten worden. Wolkers vond dat zijn beschrijvingen voorkomen, en dat de expliciete beschrijvingen binnen zijn verhalen verantwoord waren.

Godfried Bomans (1913-1971) was vele jaren de meestgelezen schrijver van Nederland. Hij heeft meer dan 60 boektitels en vele andere geschriften op zijn naam staan. De literaire kritiek weet nog altijd niet goed wat ze met hem aan moet. Zijn werk is moeilijk onder één noemer te brengen, maar hij was zeker een groot stilist. Hij heeft bij zijn leven nooit veel officiële erkenning gekregen. Het werk van Bomans heeft steeds weer als kenmerk wendbaarheid, een groot gevoel voor humor en een onverslijtbare ironie. Bomans kon zowel zeer ernstig als zeer lichtvoetig schrijven.

Hij werd bij het grote publiek vooral populair door zijn roman Erik of het klein insectenboek (10 drukken in het verschijningsjaar 1941), en na de oorlog met de strip Pa Pinkelman in de Volkskrant, en weer wat later met zijn columns op de voorpagina van die krant, zijn stukken in Elsevier en zijn radio- en tv-optredens. In oktober 2000 deponeerde de weduwe van Godfried Bomans zijn archief in het Letterkundig Museum.

Godfried Bomans was een groot kenner van het werk van Charles Dickens. Hij speelde een belangrijke rol bij het tot stand komen van de vertaling in het Nederlands van het complete werk van Dickens, die in de vijftiger jaren van de twintigste eeuw in pocketvorm door Het Spectrum werd uitgegeven. De lang verwachte biografie van Dickens heeft hij echter nooit geschreven.
(Bron: Wikipedia)